urządzenia do odbioru mobilnego Internetu

Jeśli chcesz korzystać z Internetu w podróży, niezależnie od hotspotów Wi-Fi, oprócz odpowiedniego urządzenia mobilnego będziesz potrzebować modemu i karty SIM.

Urządzenia mobilne dostępne są dziś w licznych formach, najczęściej jako smartfony (iPhone, smartfon z systemem Android lub Windows Phone), ale często używa się ich również jako tabletów lub netbooków.

Większość tych urządzeń jest przeznaczona bezpośrednio do użytku mobilnego i dlatego jest wyposażona we wbudowany modem. Kartę SIM wkłada się bezpośrednio do urządzenia. Ale nawet bez zintegrowanego modemu, laptopy mogą na przykład nawiązać mobilne połączenie z Internetem:

Za pomocą tzw. surfsticków. Surfstick to mała wtyczka USB, do której można włożyć kartę SIM. Można ją podłączyć do urządzeń wyposażonych w port USB. Istnieją także routery mobilne, które wraz z kartą SIM można przekształcić w mobilne punkty dostępowe.

UMTS i LTE

LTE to najnowszy i najszybszy standard komunikacji mobilnej dla mobilnego Internetu, będący następcą znanego standardu UMTS. Technologie sieciowe UMTS i LTE nie są identyczne i dlatego należy je rozpatrywać oddzielnie przy ich stosowaniu.

Do niedawna większość urządzeń mobilnych i laptopów surf stick była projektowana wyłącznie do użytku w standardzie UMTS. Tego typu urządzenia nie działają z LTE. Oznacza to, że nawet jeśli teoretycznie mógłbyś korzystać z LTE w ramach swojej taryfy za telefon komórkowy, nie będziesz mógł korzystać z sieci LTE na urządzeniu UMTS.

Nowe telefony komórkowe pojawiające się na rynku są często projektowane z myślą o LTE. Dostępne są również modemy LTE. Urządzenia LTE można stosować również z UMTS, więc nie stanowi to problemu, jeżeli na danym obszarze dostępny jest tylko LTE, a nie UMTS. Należy jednak pamiętać, że w przypadku urządzeń LTE sieć LTE działa na innych częstotliwościach.

Istnieją znaczące różnice, zwłaszcza w skali globalnej (dlatego należy zachować ostrożność w przypadku urządzeń zagranicznych), ale występują również różnice między czterema operatorami sieci w Niemczech. Sieć D1 działa na częstotliwościach 800, 1800 i 2600 MHz, podczas gdy Vodafone (D2) i o2 (E2) korzystają wyłącznie z częstotliwości 800 i 2600 MHz. E-Plus zabezpieczył LTE na częstotliwości 1800 MHz, ale osoby rozważające LTE na razie nie powinny polegać na sieci E1. Nie jest jeszcze jasne, kiedy dokładnie sieć LTE E-Plus zacznie działać.

Częstotliwości odgrywają również istotną rolę przy podejmowaniu decyzji o wyborze konkretnego urządzenia LTE: nie każdy smartfon jest przystosowany do obsługi każdej częstotliwości (na przykład iPhone'a 5 można używać w Niemczech na częstotliwości 1, która jest dostępna tylko na D1800). Surfsticki mogą być również ograniczone do określonych częstotliwości.

Na koniec należy zauważyć, że częstotliwość, na której transmitowany jest sygnał, może się różnić w zależności od lokalizacji w sieci – między obszarami miejskimi i wiejskimi – ze względu na różne długości fal częstotliwości. Każdy, kto chce kupić urządzenie z obsługą LTE, powinien najpierw dowiedzieć się więcej na jego temat – zarówno o samym urządzeniu, jak i o wymaganiach swojego operatora telefonii komórkowej.

Taryfy za internet mobilny

Jeśli chodzi o taryfy za mobilny Internet, to z jednej strony mamy do czynienia z modelem taryf za same dane, a z drugiej strony z modelem taryf za smartfony, dzięki którym można korzystać także z usług telefonii komórkowej i SMS-ów. Rozliczenia są oparte na czasie (np. godzinowo lub dziennie) lub na wolumenie (co jest bardziej powszechne). Te ostatnie to stałe stawki za internet mobilny, które zawsze obejmują ograniczoną ilość danych, mogącą wynosić od kilku MB do kilku GB.

Jeśli limit zostanie wyczerpany, do końca okresu rozliczeniowego będziesz mógł jedynie powoli surfować po Internecie. Prawie każdy operator oferuje obecnie stałą stawkę za UMTS, natomiast taryfy za korzystanie z LTE nie są jeszcze wszędzie dostępne.

Zdjęcie: Agent PR