68 lat później: Alfa Romeo Tipo 159 powraca na Grand Prix Wielkiej Brytanii

– 14 lipca 1951 roku kierowca fabryczny Alfy Romeo Juan-Manuel Fangio zdobył ważne punkty za kierownicą „Alfetty” na torze Silverstone, zmierzając w kierunku tytułu Mistrza Świata Formuły 1.
– Rok wcześniej Nino Farina wygrał pierwsze Grand Prix w historii Formuły 158 w poprzednim modelu Alfa Romeo Tipo 1.
– Kierowca Alfa Romeo Racing Kimi Räikkönen prowadzi Tipo 159 w paradzie kierowców przed Grand Prix Wielkiej Brytanii w przyszły weekend.
– „Alfetta”, wyposażona w doładowany 1,5-litrowy ośmiocylindrowy silnik, wygrała wszystkie jedenaście wyścigów, w których startował fabryczny zespół w sezonie 1950.
– Tipo 159 jest częścią stałej wystawy w muzeum fabryki Alfa Romeo w Arese (koło Mediolanu).

Tuż przed rozpoczęciem Grand Prix Wielkiej Brytanii na torze Silverstone w samochodzie Alfa Romeo C14 w niedzielę (2019 lipca 16, start o godz. 10:38) kierowca Alfa Romeo Racing Kimi Räikkönen będzie miał do wykonania zupełnie specjalne zadanie. Podczas parady kierowców Fin, Mistrz Świata Formuły 1 z 2007 roku, poprowadzi samochód Alfa Romeo Tipo 159, którym fabryczny zespół tej marki walczył o punkty do Mistrzostw Świata dokładnie 68 lat temu, w tym samym miejscu. Wówczas Juan-Manuel Fangio zajął drugie miejsce, co było dla Argentyńczyka ważnym krokiem na drodze do zdobycia pierwszego tytułu mistrza świata. Rok wcześniej, 2 maja 13 roku, fabryczny kierowca Alfy Romeo, Nino Farina, wygrał pierwszy wyścig nowo powstałej Formuły 1950 w poprzednim modelu Tipo 158. Farina na koniec sezonu został także mistrzem świata. Tipo 1, które Räikkönen zaprezentuje fanom na byłym lotnisku na północny zachód od Londynu, zwykle znajduje się w muzeum fabryki Alfa Romeo „La Macchina del Tempo” na przedmieściach Mediolanu, w Arese (informacje: www.muzeumalfaromeo.com).

Samochody wyścigowe Grand Prix Alfa Romeo Tipo 158 i Tipo 159

Gdy po zakończeniu II wojny światowej wyścigi międzynarodowe zaczęły powoli odżywać, większość zespołów polegała na istniejącej przedwojennej technologii. Alfa Romeo opracowała już model Tipo 1938 na sezon Grand Prix 158, którego nazwa nawiązywała do 1,5-litrowego silnika z ośmioma cylindrami. Ze względu na stosunkowo małą pojemność skokową, Tipo 158 nazywano pieszczotliwie „Alfettą” (małą Alfą Romeo). Samochody wyścigowe fabrycznego zespołu przetrwały wojnę w ukryciu na farmie pod Mediolanem, a teraz zostały reaktywowane.

„Alfetta” wyprzedziła swoje czasy. Ośmiocylindrowy silnik rzędowy, zbudowany niemal w całości z lekkiego metalu, wyposażony był w dwa wałki rozrządu w głowicy i sprężarkę Rootsa. Przekładnia i mechanizm różnicowy tworzyły jedną całość w tzw. konstrukcji transaxle na tylnej osi. Początkowo silnik osiągał moc 143 kW (195 KM), a „Alfetta” często wygrywała kategorię Voiturette w wyścigach Grand Prix. Już w czerwcu 1946 roku fabryczny zespół Alfa Corse wystartował w swoim pierwszym wyścigu po wojnie. Udoskonalony Tipo 228, którego moc stopniowo wzrastała do 310 kW (158 KM), zdominował scenę Grand Prix w kolejnych latach.

W sezonie 1950 uruchomiono zupełnie nowe mistrzostwa świata — Formułę 1. Przepisy techniczne w dużej mierze zapożyczono z wyścigów Grand Prix, a dopuszczalna pojemność skokowa silników doładowanych wynosiła 1,5 litra. 13 maja Grand Prix Wielkiej Brytanii w Silverstone zainaugurowało nowe mistrzostwa. Alfa Romeo wystawiła do wyścigu cztery samochody „Alfetta”. Udoskonalony ośmiocylindrowy silnik osiągał moc 257 kW (350 KM) przy 8.500 obr./min. i pozwalał na osiągnięcie prędkości maksymalnej 290 km/h. Kierowcami byli Włosi Nino Farina i Luigi Fagioli, Argentyńczyk Juan-Manuel Fangio i Brytyjczyk Reg Parnell. Alfa Romeo odniosła trzy zwycięstwa: Farina, Fagioli, Parnell. Zespół fabryczny odniósł w 1950 roku pięć kolejnych zwycięstw w Formule 1, a Tipo 158 wygrało również pięć Grand Prix poza Mistrzostwami Świata. Pod koniec roku Farina, Fangio i Fagioli zajmowali trzy pierwsze miejsca w klasyfikacji generalnej kierowców.

W sezonie 1951 „Alfetta” przeszła tak duże udoskonalenia, że ​​zmodernizowane pojazdy otrzymały nowy kod 159. Silnik wytwarzał teraz ponad 313 kW (425 KM) przy 9.300 obr./min, a tylna oś, z tzw. konstrukcją DeDion, zapewniała optymalną przyczepność kół napędzanych. Dzięki lepszej aerodynamice Tipo 159 osiągało prędkość maksymalną ponad 300 km/h. Kierowca fabryczny Alfy Romeo, Fangio (trzy zwycięstwa), kontynuował passę zwycięstw swojego kolegi z zespołu, Fariny, i zdobył drugie mistrzostwo świata. Pod koniec sezonu 1951 Alfa Romeo wycofała się z Formuły 1.

Dane techniczne Alfa Romeo Tipo 159 „Alfetta” (1951)

Silnik: silnik rzędowy ośmiocylindrowy; dwuczęściowy blok silnika wykonany z lekkiego metalu ze spawanymi głowicami cylindrów; dwa wałki rozrządu napędzane kołami zębatymi; potrójny gaźnik; dwa dwustopniowe kompresory Rootsa

przemieszczenie: Wymiary: 58×70 mm; 1.479 cm3

Leistung: 313 kW (425 PS) przy 9.300 RPM

Zawieszenia: Niezależne zawieszenie z jednym poprzecznym resorem piórowym na przedniej i tylnej osi; hydrauliczne amortyzatory cierne; wahacz wleczony z przodu; tylny system DeDion

Waga: 710 kg

Prędkość maksymalna: 305 km / h.

Liczba części: cztery (wszystkie zmodyfikowane Tipo 158)

Kontakt dla prasy:
Sascha Wolfinger
Tel: + 49 69 66988-357
Adres e-mail: sascha.wolfinger@fcagroup.com

Zdjęcie: FCA Group